Zrealizowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
oraz Wydziału Kultury Urzędu Miejskiego w Bydgoszczy

GŁÓWNY ORGANIZATOR FESTIWALU
STOWARZYSZENIE ARTYSTYCZNE MÓZG

współorganizator:

sponsorzy:

patronat medialny:

William Parker & Billy Bang

William Parker (urodzony w Bronxie, Nowy Jork, 10 stycznia 1952 r.) jest amerykańskim  free jazz’owym kontarbasistą.

Jako kontarbasista Parker zdumiewa olbrzymią techniką, jednakże bardzo niekonwencjonalną. W odróżnieniu od wielu wielkich kontrabasistów jazzowych Parker nie otrzymał wykształcenia klasycznego, chociaż studiował u Jimmy’ego Garrisona, Richarda Davisa i Wilbura Ware’a i poznał tradycję. Parker jest jednym z niewielu jazzowych kontrabasistów, którzy regularnie stosują arco. Gra także na kilku innych instrumentach z całego świata np. na zachodnioafrykańskiej korze.
Parker pojawił się na muzycznej scenie w początkach lat 70., ale stał się znany dopiero we wczesnych latach 90. Jest istotnym muzykiem na nowojorskiej eksperymentalnej scenie jazzowej, regularnie występuje na muzycznych festiwalach na całym świecie, w tym na Guelph Jazz Festival, w mieście o tej samej nazwie na południu stanu Ontario w Kanadzie.

Po raz pierwszy Parker dał się poznać publiczności, występując z pianistą Cecilem Taylorem. Od dawna jest członkiem kwartetu saksofonisty Davida S. Ware’a i grupy Petera Brötzmanna.

Parker napędza zespół jak niewielu kontrabasistów – współpraca potężnego perkusisty z dowodzoną przez Parkera sekcją rytmiczną wyzwala wściekłą energię. Parker jest członkiem stowarzyszenia Other Dimensions In Music. Razem z żoną, tancerką Patricią Nicholson, organizuje coroczny Vision Festival w Nowym Jorku.

Parker nagrywał i występował z wieloma muzykami, takimi jak: Matthew Shipp, Hamid Drake, Frank Lowe, Daniel Carter, Bill Dixon, Charles Gayle, Roscoe Mitchell, Butch Morris, Billy Bang, Fred Anderson, Kidd Jordan, Rob Brown, Joe Morris, Rashied Ali, Sunny Murray, Perry Robinson, Barre Phillips, Henry Grimes, Peter Kowald, Spring Heel Jack, El-Producto, DJ Spooky, Susie Ibarra oraz Mat Maneri.

Album „Sound Unity” kwintetu Williama Parkera został wybrany w roku 2005 jako jeden z najlepszych na liście Amazon.com Top 100.

W marcu 2007 książka Williama Parkera „Who owns music?” została wydana przez Buddy’s Knife Jazzedition w Kolonii w Niemczech. „Who owns music?” jest zbiorem myśli politycznych, wierszy i esejów muzykologicznych.

Billy Bang

Rodzina Banga przeniosła się w okolice Bronxu w Nowym Jorku, kiedy był dzieckiem. I Jako dziecko uczęszczał do specjalnej szkoły dla muzyków w pobliskim Harlemie. W szkole tej uczniom przydzielano instrumenty w zależności od ich fizycznej wielkości. Bang nie był zbyt duży, więc otrzymał skrzypce zamiast – pierwotnie wybranych przez siebie – saksofonu i perkusji. Wtedy też zyskał przydomek „Billy Bang”, pochodzący od imienia postaci z popularnej kreskówki.

Bang studiował skrzypce, dopóki nie otrzymał stypendium dla ubogich w szkole średniej w Massachusetts, w której porzucił instrument, gdyż szkoła nie prowadziła kursu muzyki. Z trudnościami przystosowywał się do życia w szkole, w której doświadczał zachowań rasistowskich i gdzie ogarniały go wątpliwości co do jego tożsamości, co później uznawał za przyczynę napadów schizofrenii. Bang poczuł, że ma niewiele wspólnego z wysoce uprzywilejowanymi dziećmi w szkole, wśród których byli Jackie Robinson Jr. (syn gwiazdy baseballu, Jackiego Robinsona) i Arlo Guthrie, i probował pogodzić różnice między bogactwem szkoły a biedą jego rodzinnego domu w Nowym Jorku. Po dwóch latach opuścił szkołę i przeniósł się do innej, w Bronxie. Nie skończył jej jednak i postanowił nie kontynuować edukacji, kiedy otrzymał powołanie do wojska. W wieku lat 18 został wcielony w szeregi armii Stanów Zjednoczonych.

Bang przeszedł sześć miesięcy podstawowego szkolenia oraz dwa tygodnie nauki
techniki walki w dżungli. Przybył do Wietnamu akurat na czas Ofensywy Tet.
Zaczął jako żołnierz piechoty, odbył jedną turę służby wojennej i awansował
do stopnia sierżanta, zanim został zdemobilizowany.

Po powrocie z wojny jego życiu brakowało kierunku. Nie mógł już powrócić do dawnej pracy, gdyż jego stanowisko zostało zajęte podczas jego służby wojskowej. Podjął studia prawnicze, ale szybko je porzucił, gdyż zaangażował się politycznie i związał z podziemną grupą rewolucjonistów. Bang miał z czasów służby wojskowej wiedzę o broni, toteż grupa wykorzystywała go jako dostawcę pistoletów podczas jej wypraw do Marylandu i Virginii. Kupował je w lombardach i innych małych sklepach, gdzie nie pytano zbytnio o dokumenty. Podczas jednej z takich wypraw Bang zobaczył troje skrzypiec wiszących na ścianie lombardu i pod wpływem impulsu kupił jedne z nich.

Po zakończeniu służby w Wietnamie powrócił do Nowego Jorku i dołączył do składu Sun Ra Arkestra.

W 1977 r. Bang współzałożył String Trio of New York (z gitarzystą Jamesem Emerym I kontrabasistą Johnem Lindbergiem).

Billy Bang swoje doświadczenie z Wietnamu wykorzystał na dwóch płytach: „Vietnam: The Aftermath” (2001) i „Vietnam: Reflections” (2005), nagranych z zespołem złożonym z kilku innych weteranów tej wojny. Na drugim z tych albumów wystąpili także dwaj muzycy wietnamscy mieszkający w Stanach Zjednoczonych (wokal i cytra đàn tranh).

Wybrana dyskografia

Solo:
    * Distinction without a Difference (hat Hut, 1979)
    * Commandment (No More, 1997)

Jako lider:
    * Sweet Space (Anima, 1979)
    * Rainbow Gladiator (Soul Note, 1981)
    * Invitation (Soul Note, 1982)
    * Bangception, Willisau 1982 (hatOLOGY, 1982)
    * Outline No. 12 (Celluloid, 1983)
    * The Fire from Within (Soul Note, 1984)
    * Live at Carlos 1 (Soul Note, 1986)
    * Valve No. 10 (Soul Note, 1991)
    * A Tribute to Stuff Smith (Soul Note, 1992)
    * Spirits Gathering (CIMP, 1996)
    * Bang On! (Justin Time, 1997)
    * Big Bang Theory (Justin Time, 1999)
    * Vietnam: The Aftermath (Justin Time, 2001)
    * Vietnam: Reflections (Justin Time, 2004)

Współpraca:
    * Billy Bang & Charles Tyler: Live at Green Space (Anima, 1982)
    * String Trio of New York: First String (Black Saint, 1979)
    * String Trio of New York: Area Code 212 (Black Saint, 1980)
    * String Trio of New York: Common Goal (Black Saint, 1981)
    * String Trio of New York: Rebirth of a Feeling (Black Saint, 1983)
    * String Trio of New York: Natural Balance (Black Saint, 1986)
    * William Hooker/Billy Bang Duo: Joy (Within)! (1994-95)
    * Sirone Bang Ensemble: Configuration (Silkheart, 2004)